تبليغاتX
ســــوگـــــــــان
ســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــان
 جـــکـــی چـــــــان

جـــکـــی چـــــــان

نام كامل: KONG SANG CHAN

نام مستعار:SING LUNG

نام هنري:JACKIE CHAN

تاريخ تولد: 7 آپريل 1954.

محل تولد: هنگ كنگ چين. ژ                       

شغل: بازيگر، كارگردان، تهيه كننده، بدل كار.

قد: 174 سانتي متر.

وزن: 63 كيلوگرم.

ورزش رزمي: كونگ فو.

درآمد ساليانه وي: 15-20 ميليون دلار.

نام پدر:CHARLES CHAN---شغل: آشپز سفارتخانه فرانسه در هنگ كنگ.

نام مادر:LEE-LEE CHAN---شغل: خدمتكار سفارتخانه فرانسه در هنگ كنگ.

نام پسر:JA CEE CHAN---23 ساله.---نام مادر:LIN FENG

نام دختر:ETTA NG CHOCK LAM---8 ساله--- نام مادر:Elaine Ng Yi-Lei(همسر قانوني جكي چان نبوده است)(وي دختر شايسته چين بوده است)

نام همسر:LIN FENG-CHIAO---شغل: بازيگر تايواني. تاريخ ازدواج: 1983---اكنون از يكديگر جدا شده اند.

جوايز دريافتي: بهترين بازيگر در سال 1995 از سوي GOLDEN HORSE AWARDS و در سال 1995 ازسوي MTV MOVIE AWARDS

 

بيوگرافي:

جـكي چـان در يـك خــانواده فقير بدنيا آمد. پدر وي بعنوان آشـپـز و مادرش بعنوان خدمتكار سفارت فرانسه در هنگ كنگ مجـبـور بـه كـار بـودنـد. وي در كودكي در مدرسـه اي تـحـصيل مــيكرد كه در آن به دانش آموزان خود مهارتهايي هـمـچـون بازيگري، خوانندگي، هنرهاي رزمي و آكروباتيك تعليم مي دادند. اولين ايفاي نقش وي در سال 1962رقم خـورد. وي در 17 سـالـگـي مدرسه را ترك كرد و در فيلمها نقشهاي كوتاه بازي كرده و يا به بدل كاري ميپرداخت. وي حـتـي در فيلمهاي بروس لي نيز بعنوان حريف وي چندين بــار ضربه فني شده است. پس از چندين بازي در فيلمها سـرانـجـــام بـا ايـفـاي نـقـش در فـيـلـم RUMBLE IN THE BRONX مشهور گشت. جـكي چـان تـا چـندي پيش تمام صحنه هاي بدل كاري فيلمهايش را شخصا اجرا ميكرد اما

بـه عـلت كهولت سن ديگر قادر به چنين عملي نــيست. او همـچـنين اكـثـر تـرانـه هـاي فيــلمهايش را خودش اجرا ميكند اما معمولا در سينماهاي آمريكا صداي وي را پخش

نمـيـكنند. اقدامات  انسان دوستانه جكي چان  و همچنين دفاع از حقوق حيوانات وي نيز به محبوبيتش افزوده است.

 

چند مطلب جالب در مورد:

1- جكي چان 12 ماه در رحم مادرش جا خوش كرده بود. كه سرانجام با عمل جراحي وي را  بدنيا آوردند.

2-نـام وي KONG SANG به معني: بـدنيـا آمـده در هنـگ كنگ ميباشد.

3- بـرغم  تحصيلات اندك جكي چان دانشكده هنگ كنگ به وي دكتراي افتخاري علوم اجتماعي اهدا كرده است.

4- جكي چان در سال 1976 تحت عمل جراحي پلاستيك قرار گرفت تا پلكهايش را شبيه غربي ها در آورد.

5- وي در جريان فيلمهايش بارها دچار شكستگي در اغلب نقاط بدنش گرديده است از جمله: 3 بار شكستگي در ناحيه بيني، يك بار از ناحيه قوزك پا، اغلب انگشتان دستهايش، هر دو استخوان گونه و حتي جمجعه وي دچار شكستگي شده است.

|+| نوشته شده توسط mahdi در سه شنبه بیست و نهم خرداد 1386  |
 چی کونگ و وینگ چون چیست؟

چی کونگ و وینگ چون چیست؟

چی کونگ یک روش بسیار قدیمی کنترل و استفاده از انرژی درونی در چین باستان است . در این روش فرد می آموزد که چگونه انرژی " چی " محیط را دریافت کرده آن را ذخیره ساخته و در هنگام نیاز آنرا به جریان اندازد . برای دستیابی به این هدف روشهای خاصی برای تمرین وجود دارد ، این روشها به سه دسته مراقبه های تنفسی ، مراقبه های حرکتی و مراقبه های ذهنی تقسیم میشوند . به همین دلیل چی کونگ را همیشه در دل هنرهای رزمی چینی مانند وینگ چون کونگ فو ، تای چی چوان و روشهای دیگر میتوان پیدا نمود .

چی کونگ در کنار سازنده بودن میتواند بسیار خطرناک عمل کند از این رو هنگامی این تمرینات به یک هنرجوی رزمی آموزش داده میشد که قابلیت ها و ظرفیت های مثبت خود را نشان میداد ودر کنار رشد در هنر رزمی خود توانائیهای خاص و خارق العاده ای در بکارگیری ازانرژی ها پیدا مینمود.

تعبیر خاصی از چی کونگ در سبک فالون کونگ وجود دارد . در این سبک " چی " را انرژی حیاتی و "کونگ " را تزکیه معنا میکنند . در واقع چی کونگ بدین شکل معنا میشود :

استفاده از انرژی حیاتی برای تزکیه درون

بعد از آنکه هنرجو بتواند این انرژی درونی را بصورت کامل کنترل کرده و در اختیار بگیرد میتواند از آن برای موارد زیادی مانند درمان بیماریها ، ماساژ درونی اندامهای خود جهت حفظ سلامتی آنها ونیز در مبارزات به جهت انتقال انرژی در ضربات و مقابله با انرژی وارده از سوی حریف استفاده کند . به مرور زمان دایره آگاهی فرد افزایش پیدا کرده و به همان میزان توانائی های او نیز گسترش میابد. چی کونگ به دو شکل چی کونگ نرم ( یین ) و چی کونگ سخت ( یانگ ) آموزش داده میشود .

یکی از روشهائی که به سادگی و بطور کامل افراد را با چی کونگ و استفاده از آن آشنا میکند هنر رزمی (Ving Tsun Kung Fu) "وینگ چون کونگ فو سنتی" است. در این سبک رزمی بدلیل وجود فلسفه و تفکرخاص الهام گرفته از طبیعت در پس تمامی حرکات ، هنرجو به مرور زمان با چی کونگ آشنا شده و راه جذب، حفظ و بکارگیری به موقع انرژی را از حیطه اطراف خود ، حتی از حریف خود ، می آموزد .

بروس لی سبک جیت کوان دو را با الهام از تکنیکها و فرمهای این هنر رزمی بنیان گذاشت . یکی از روشهای آموزشی با ظرافت در این سبک کار با آدمک چوبی و تمرین با آن جهت شناخت دقیق تکنیکها در مقابله با حریف میباشد . در این سبک کار با چوب بلند و شمشیر هشت برش یا پروانه ای به عنوان سلاح سرد آموزش داده میشود .

http://www.wckfc.com/  سایت سازمان جهانی وینگ چون کونگ فو

 

|+| نوشته شده توسط mahdi در سه شنبه بیست و نهم خرداد 1386  |
 من کيستم

 

من کيستم

بزرگ مردی هستم برتر از هر آنکه ديده ام

يا کوچکی بی مصرف ناشيانه راه بر خود بستم

مردی هستم به خود مغرور با روشی هميشه پيروز

طبيعت برای سروری زاده هر لحظه برای دوستی آماده

يا با يک قلب ترسان پاورچين ميان بيگانگان

چون پسرکی گمشده در جنگلی تاريک پشت تبسمی لرزان

بيشتر ما در آرزوی اولی هستيم ولی ميترسيم که دومی باشيم.

                                                                             بروسلی
|+| نوشته شده توسط mahdi در دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386  |
 فدراسیون ورزشهای رزمی

فدراسیون ورزشهای رزمی

 

فدراسیون ورزشهای رزمی از سال 72 به منظور حفظ وترویج واشاعه استعدادهای کارآمد وتوانمند ورزشکاران رزمی در عرصه های بین المللی وجهانی تشکیل شده وبا تلاش و کوشش فراوان درصدد جذب وآموزش ورزشکاران رزمی سراسر کشور مطابق با استانداردهای جهانی بر آمده است، که امروزه حاصل این تلاش، تحت پوشش قرار دان تقریباً 21 سبک رزمی کشور در این فدراسیون می باشد.

 

فدراسیون ورزشهای رزمی پس از طی برنامه هاوپروسه های مدون وکارشناسانه ،قهرمانان ملی هر سبک را در قالب یک تیم ملی هر سبک را در قالب یک تیم ملی به مسابقات جهانی و تورنمنتهای بین المللی اعزام داشته و تاکنون در تمامی مسابقات برون مرزی افتخارات عالی بین المللی وجهانی را برای این فدراسیون به ارمغان آورده است، مضافاً براینکه با هماهنگی فدراسیونهای جهانی رشته های مختلف رزمی، نمایندگانی را جهت عضویت در هئیت رئیسه وکمیته های فنی معرفی نموده است.

 

مقدمه :

 

فدراسیون ورزشهای رزمی جمهوری اسلامی ایران سازمانی است مردمی، دارای شخصیت حقوقی که به منظور برنامه ریزی، هماهنگی، نظارت و کنترل ارزیابی واجرای قوانین ومقررات خاص رشته ورزشی براساس سبک های رزمی تحت پوشش ومنشور المپیک ایجاد وزیر نظر سازمان تربیت بدنی ج.ا.ا فعالیت می نماید و بالاترین مرجع وذیصلاح فنی سبک های زرزمی مربوطه در کشور ما می باشد.

 

اهداف:

 

1. تعمیم، توسعه وگسترش رشته رزمی مربوطه در سطح کشور با ایجاد و رعایت نظم، هماهنگی وغنای ورزشی

 

2. ایجاد زمینه های مناسب برای رشد، شکوفایی، خلاقیتوپرورش استعدادهای ورزشی

 

3. حضور فعال وپویا در میادین ملی و بین المللی جهت کسب عناوین قهرمانان ملی و کرسی های فعال جهانی و قاره ای

 

4. جذب، حفظ و رشد عالی و متعالی ورزشکاران در تکنیک، اندیشهف اخلاق و تربیت انسانی

 

5. بالا بردن قابلیتهای جسمانی و ارتقاء سطح کیفی مهارتهای ورزشی با توجه به تغییرات فنی، تکنیکی و شیوه های اصولی وعلمی

 

 

 

|+| نوشته شده توسط mahdi در سه شنبه پانزدهم اسفند 1385  |
  تای چی چوان: ورزش سنتی چینی ها

[ تای چی چوان: ورزش سنتی چینی ها[

این ورزش یك هنر رزمی است كه بر اساس یك سری حركات موزون، نرم و هماهنگ و همچنین روش‌های تمركز بر ذهن استوار است.

شاید تا به حال اسم این ورزش را نشنیده باشید. بهتر است در ابتدا كمی درباره این ورزش توضیح دهیم. شاید دقت كرده باشید كه در فیلم‌‌ها گروهی از چینی‌ها مشغول انجام یك سری حركات هماهنگ و ریتمیك و آرام دسته جمعی درون پارك‌ها هستند. این ورزش یك هنر رزمی است كه بر اساس یك سری حركات موزون، نرم و هماهنگ و همچنین روش‌های تمركز بر ذهن استوار است.

در بسیاری از ورزش‌ها، قدرت و سرعت جزء جدا نشدنی در انجام حركات است و در نتیجه شرایطی مثل بالا رفتن سن، بیماری‌ها و یا شرایط جوی نامناسب مانع انجام این ورزش‌ها هستند. اما تای‌چی‌چوان ورزشی است كه مناسب هر سن و شرایطی است، نیاز به هیچ وسیله خاصی ندارد و می‌توان این حركات را در هر جایی انجام داد. به قول یكی از مربیان ارزنده كشورمان، این حركات مانند نوعی رقص آسمانی است.

تای‌چی‌چوان یك هنر كامل است كه علاوه بر تاثیرات فیزیكی در تقویت روح و روان بسیار ارزشمند است. معنای لغوی این ورزش "نهایت برتر جنگیدن" است. این ورزش یك هنر رزمی نرم و درونی است كه فرد باید با استفاده از انرژی درونی خود بر حریف غلبه كند. این كار دقیقا برعكس ورزش‌های دیگر است كه برای غلبه بر حریف باید از قدرت و حملات سرعتی استفاده شود.

● فلسفه تای‌چی

چینی‌ها اعتقاد داشتند كه جهان هستی بر اساس تضادها استوار است. یعنی در تمام موجودات جاندار و بی‌جان دوقطب مثبت و منفی وجود دارد كه این دو به نام یین و یانگ شناخته می‌شوند. این دو تضاد همیشه در حال تعادل هستند و نظام جهان با تضاد این دو عامل در حال تعادل است. هنر تای‌چی چوان هم بر اساس فلسفه یین و یانگ بنا نهاده شده است و می‌گوید همواره با آرامش‌ ظاهری و نرمی حركات، دارای قدرت باطنی بالایی باشید. حتی سمبل تای چی چوان به صورت یك دایره است كه در آن دو نماد ماهی شكل سفید و سیاه وجود دارد كه یكدیگر را دربرگرفته‌اند و نشانگر تبدیل اضداد به یكدیگر است.

● تاریخچه تای‌چی‌چوان

تای‌چی‌ یك ورزشی سنتی چینی است كه قدمت آن به ۴۰۰ سال پیش برمی‌گردد. اولین بار استادان این ورزش، حركات موزون این ورزش را از طبیعت گرفتند. به طور مثال آنها مبارزه یك درناومار را مشاهده كرده و بعضی حركات موزون را از آنها تقلید كردند و یا حركات ابرها و درختان در برابر باد را دیدند و بعضی از حركات موزون را از روی آنها پایه‌گذاری كردند. اگر چه تای چی چوان ریشه در كشور چین دارد اما می‌تواند تسلی خاطر زیادی را برای كسانی كه در زندگی پر سر و صدای شهری گیر افتاده‌اند، فراهم كند.

یك فلسفه جالب در تای چی این است كه می‌گویند سیستم بدنی انسان با حیوانات فرق دارد. حیوانات اغلب دارای یك ستون مهره افقی هستند كه احشای داخلی آنها زیر ستون مهره‌هایشان قرار می‌گیرد و كوچك‌ترین حركت حیوان موجب تقویت و حفاظت اندام داخلی می‌شود. اما ستون مهره انسان‌ها عمودی است، بنابراین اندام‌های داخلی انسان‌ها در مجاورت بیشتری با محیط اطراف بوده و بیشتر مستعد آسیب است، همچنین هر گونه تغییر در حالت ستون مهره‌ها می‌تواند روی آسیب‌رسانی به اندام‌های داخلی تاثیرگذار باشد. پس اساس این ورزش تقویت ستون مهره‌هاست.

در این ورزش چند چیز را به خوبی یاد می‌گیرید: تربیت ذهن، شكیبایی و پشتكار. این ورزش به شما یاد می‌دهد كه حتی اگر در كاری استعداد چندانی ندارید، با شكیبایی و تداوم تمرین به موفقیت خواهید رسید.

● اثرات روی سلامت

چینی‌ها معتقدند كه درون بدن یك نیروی زندگی به نام <چی> وجود دارد كه تای چی موجب تقویت آن می‌شود. در نتیجه با تقویت این نیرو، به تمام ارگان‌های بدن زندگی دوباره بخشیده می‌شود. از طرف دیگر تمرینات آن سبب انعطاف‌پذیری، تقویت عضلات و مفاصل می‌شود. گفتنی‌ها درباره این هنر رزمی بسیار است ولی آنچه ما یافتیم این بود كه شاید این ورزش از معدود فعالیت‌هایی باشد كه موجب تقویت سلامت روحی و جسمی انسان می‌شود و برای تمام افراد حتی كسانی كه بیمار هستند، قابل انجام و مفید است. بد نیست این نكته را هم بگوییم كه این ورزش در حال حاضر در كشورمان درحال پیشرفت است و مربیان بسیار باتجربه و خوبی این هنر را به نوآموزان آموزش می‌دهند.‌

● اصول حركات چی چوان

برای انجام حركات تای چی چوان باید هماهنگی بین ذهن، درون و بیرون بدن وجود داشته باشد.

● حركات درونی

▪ تنفس: تنفس طبق‌نظر تائوئیست‌ها به عنوان یكی از سه گنج بدن محسوب می‌شود. ورزشكار در این ورزش یاد می‌گیرد كه چگونه تنفس خود را با حركات تنظیم كند، یعنی هنرجو یاد می‌گیرد كه چگونه منظم تنفس كند.

▪ گردش خون: همراه با حركت منظم و تنفس هماهنگ، گردش خون هم كنترل می‌شود.

● حركات بیرونی

نرمی و روانی حركات جزء مهم و اساسی این ورزش است. تمام حركات باید با یك آهنگ یكنواخت انجام شود و هیچ حركت ناگهانی و بریده بریده‌ای در میان این حركات وجود ندارد.

▪ تعادل:

انجام همه حركات نیاز به یك تعادل فوق‌العاده دارد. اگر ورزشكار تمرینات را با تعادل خوبی انجام نداده باشد، حتی ممكن است تعادل خود را از دست بدهد و زمین بخورد.

▪ موقعیت محوری بدن:

هنرجو یاد می‌گیرد كه همیشه بالا تنه و ستون فقرات كاملا صافی داشته باشد. به این صورت بر اطراف تسلط دارد و ارگان‌های داخلی بدن هم در حالت طبیعی و درست خود قرار می‌گیرند. نوآموز باید بداند كه وزن بدن همیشه باید در كف پای او باشد، به این صورت هرگز خسته نمی‌شود.

▪ رهایی:

نوآموز در تای چی باید یاد بگیرد بدن را كاملا آزاد و رها نگه دارد و حركات را بدون هیچ گونه گرفتگی عضلانی با بدنی سبك انجام دهد.

▪ هماهنگی:

بدن، ذهن و تنفس باید با هم هماهنگ شوند. همچنین كلیه عضلات و اعضای بدن هم باید هماهنگ باشند، به طوری كه هیچ یك از اعضا نباید نسبت به یكدیگر تندتر و كندتر حركت كنند.

 

منبع : روزنامه سلامت

|+| نوشته شده توسط mahdi در چهارشنبه هجدهم بهمن 1385  |
 تعریف هنرهای رزمی در دانشنامه آزاد ویکیپدیا

تعریف هنرهای رزمی در دانشنامه آزاد ویکیپدیا

Martial arts are systems of codified practices and traditions of training for combat. Today, martial arts are studied for various reasons including combat skills, fitness, self-defense, sport, self-cultivation (meditation), mental discipline, character development and building self-confidence. A practitioner of martial arts is referred to as a martial artist.

 

Worldwide there is a great diversity of martial arts. Broadly speaking, martial arts share a common goal: to defeat a person physically or to defend oneself from physical threat. Within some martial arts there is a deep sense of spirituality. Each style has different facets that make them unique from other martial arts.

 

A common characteristic of martial arts is the systemization of fighting techniques. One common method of training, particularly in the Asian martial arts, is the form or kata (also called poomse, quan dao, kuen, Tao lu, hyung, juru or tuls). This is a set routine of techniques performed alone, or sometimes with a partner.

Martial arts may focus on one or more of these areas:

Striking

Striking - (e.g. Krav Maga, Boxing, Karate, Wing Chun)

Kicking - (e.g. Muay Thai, Taekwondo, Capoeira, Savate, Sikaran, Kung fu)

Throwing

Body Throwing - (e.g. Jujutsu, Judo, Hapkido, Shuai Jiao, Sambo)

Immobilization

Pinning Techniques, Hand Trapping, Weapon Disarming - (e.g. Naban, Varma Kalai, Wrestling, Jujutsu)

Grappling - (e.g. Jujutsu, Shuai Jiao, Mallayuddha, Aikido, Glima)

Weaponry

Traditional Weaponry - (e.g. Kenjutsu, Gatka, Kapu Kuialua, Mau rakau, Fencing)

Modern Weaponry - (e.g. Kapap, Eskrima, Jogo do Pau)

 

Some martial arts, particularly the traditional Chinese martial arts, also teach side disciplines such as bone-setting, qigong, acupuncture, acupressure (tui na), and other aspects of traditional Chinese medicine. Traditional Indian martial arts also teach aspects of traditional Indian medicine as side disciplines.

The martial arts, though commonly associated with East Asian cultures, are by no means unique to this region. For example, Native Americans have a tradition of open-handed martial arts that includes wrestling. Hawaiians also have historically practiced arts featuring small and large joint manipulation. Savate is a French kicking style developed by sailors and street fighters. Capoeira's athletic movements were developed in Brazil by slaves based on skills brought with them from Africa.

 

Many martial arts also strive to teach moral values and provide guidance for children who join the ranks of those learning the art. Many arts require those who achieve black belt or the equivalent to take an oath restricting their use of their knowledge. Martial artists may also receive specific instruction in mental and emotional discipline.

[[[ü[[[

 

|+| نوشته شده توسط mahdi در چهارشنبه هجدهم بهمن 1385  |
 در هنرهای رزمی ۶ فرمان وجود دارد که بدین شرح است:

در هنرهای رزمی ۶ فرمان وجود دارد که بدین شرح است:

 

۱. هنر رزمی بایستی فقط برای دفاع از خود استفاده شود نه برای زور گفتن به دیگران.

 

۲. تمام استادان و بزرگسالانی که در هنرهای رزمی تجربه زیاد دارند یا به اصطلاح امروزیها پیشکسوتها باید مورد احترام قرار بگیرند.

 

۳. یک رزمی کار در تمام طول عمر خود باید با تمام افراد مهربان و دوست باشد.

 

۴. یک رزمی کار در هنگام مسافرت یا گردش بایستی از خودنمایی و نشان دادن قدرت خود به دیگران خودداری کند و از خشونت و دعوای خیابانی دوری کند.

 

۵. یک رزمی کار نباید اهل پرخاشگری و اهل منازعه باشد.

 

۶. یک رزمی کار نباید عجولانه به هر کسی فنون خود را بیاموزد زیرا ممکن است باعث اذیت دیگران شود البته در مورد فرمان آخر باید مفهوم واقعی جمله را درک کرد.

 

منبع : وبلاگ هنر های رزمی

 

|+| نوشته شده توسط mahdi در چهارشنبه چهارم بهمن 1385  |
 تاریخچه رشته رزمی کاپوریا

تاریخچه رشته رزمی کاپوریا

 

رشته رزمی کاپوریا در سال 1928 توسط استاد بیمبا پایگذاری شد که ترکیبی از کاپوریای آنگولا ( کاپوریای خیابانی) که بعدها به کاپوریای محلی شهرت پیدا کرد در اوایل سال 1928 برده های آنگولایی که ساکن کشور برزیل بودند آموزش می دیدنند در واقع اصلیت این رشته در کشور برزیل است بعد از آن در سال 1970 برای اولین بار این رشته رزمی در آمریکا به طور رسمی کار خود را شروع کرد و در حال حاظر در شهرهای مختلف جهان مطالعه و کار میشود این رشته از حرکات چرخشی مرموز و جذاب کاپوریا که به تماشاچیان نوعی احساس لذت و نماد اتحاد احزاب و گروهها و آزادی انفرادی موجود در آن است. نظر به اینکه رئیس انجمن این رشته رزمی برزیلی است ودر حال حاضر این انجمن در کشور آمریکا دایر است و شاگردان زیادی در این انجمن مطالعه و کار میکنند.

 

منبع: وبلاگ  هنرهای رزمی

|+| نوشته شده توسط mahdi در چهارشنبه چهارم بهمن 1385  |
 موی تای به تعریف یک سایت دیگر

موی تای به تعریف یک سایت دیگر

موتای  به تایلندی:( มวยไทย ) به معنای مشت زنی تایلندی است و به همین جهت تای بوکس نیز خوانده می‌شود. این رشته ورزشی دارای قدمتی بیش از ۲۰۰۰ سال در کشورهای تایلند، برمه، کامبوج و مالزی می‌باشد. موتای ورزش ملی تایلند و یکی از مهمترین سمبل‌های فرهنگی این کشور است. روز ۱۷ مارس در این کشور روز موتای نامیده شده است.

 

موتای یکی از سبکهای آزاد ورزش‌های رزمی است، مبارزات آن در رینگ برگزار می‌شود و از سوی بسیاری به عنوان خشن ترین ورزش رزمی یاد می‌شود.

 

تکنیک‌های مشت در موتای شباهت زیادی به بوکس غربی دارد و وجود فنون گلاویزی این رشته را به کیک بوکسینگ نزدیک ساخته ‌است. به دلیل این شباهت‌ بسیاری از ورزشکاران موتای در مسابقات کیک بوکسینگ و نیز شرکت می‌کنند.

 

بارزترین ویژگی موتای فنون فراوانی است که با استفاده از زانو و حتی آرنج اجرا می‌شوند.

|+| نوشته شده توسط mahdi در سه شنبه دوازدهم دی 1385  |
 موتاي و تاريخچه آن1

موتاي و تاريخچه آن1

 

موتاي يکي از بارزترين هنرهاي رزمي و دفاع از خود است که در آن از بهترين ضربات پا مشت آرنج و زانو استفاده ميشود موتاي و به بيان ديگر " بوکس تايلندي " که در زبان انگليسي تاي بوکسينگ ناميده ميشود و هنر رزمي و ملي کشور تايلند است و قدمت آن به مردم قبيله " تاي " برميگردد

قرن ها پيش قبيله تاي قبل از دوره بودا در جنوب چين سکني گزيدند و هميشه مورد هجوم قرار داشتند پس به سمت جنوب مها جرت کردند

در چنين شرايطي تا با اسلحه موجود در آن زمان يعني قسمتهاي مختلف بدن به محافظت از خود بپردازند

ساقها مانند چوبي بلند براي دفاع و ضربه زدن بازوها به عنوان شمشيري دوتايي براي دفاع کردن مشت ها براي خرد کردن آرنج به عنوان ضربات نيزه و زانوها همچون گرز براي ضربه زدن ودفاع کردن و پاها مثل چاقو و تير به کار گرفته شدند

بدين گونه هر قسمت از بدن به عنوان مهارتي در مبارزه به يک سلاح تبديل شد

هنر موتاي تصادفي بوجود نيامده و بر مبناي اميد در جنگ ها بنيان نهاده شده بيش از 2000 سال قدمت دارد

در گذشته مسابقات بجاي رينگ در زمين صاف برگزار مي  شد در زمان پادشاه راماي پنجم در محوطه اي طناب کشي شده با دست هاي برهنه مبارزه ميکردند و يک داور وسط مسابقه را قضاوت مي کرد

براي زمان مسابقه از پوست نارگيل سوراخ شده که در آب قرار مي دادند استفاده ميکردند و هنگامي که نارگيل غرق ميشد يا صداي طبل پايان مسابقه را اعلام ميکردند

تايگر کينگ ( پادشاه ببر ) در تکنيکها و وسايل مبارزه تحولات به وجودآورد در زمان او دستها و ساعد را با نواري که از دم اسب ساخته ميشد ميپوشاندند تا از دستها محافظت شده و مبارز ضربات کاري تر وارد کند

و بعدها اين ابزار با نوارهاي کتاني جايگزين شد نقل است در مبارزات با توافق طرفين از شيشه چسبيده شده به نوارها بوسيله چسب استفاده ميشده است

تا سال 1930 ضربه ضدن به ناحيه بيضه کاملا قانوني بود و مبارزان براي محافظت از اين محل از از پوست درخت و قشرهاي سخت دريايي که بوسيله پارچه بين دو پا بسته مي شد استفاده کردند

در سال 1930 قوانين امروزي براي موتاي تعريف شد

نوارهاي طنابي حذف و به جاي آن دستکش استفاده شد و تقسيم بندي اوزان و قرار دادن پنج راند سه دقيقه اي قرار گرفت

 

" موتاي " مبارزه اي است با شيوه سنتي در دنياي مدرن امروز

 

 

|+| نوشته شده توسط mahdi در چهارشنبه ششم دی 1385  |
 
 
بالا